Diagnose vernauwde hartklep

Door met een stethoscoop naar uw hart te laten luisteren kan de arts vaststellen of er een ruis hoorbaar is. Deze ruis ontstaat doordat de klep niet goed sluit en het bloed sneller door de vernauwde hartklep stroomt. Uw huisarts zal u doorsturen naar een cardioloog voor nader onderzoek. Met behulp van een echocardiografie kan worden vastgesteld of u een vernauwde hartklep heeft en de ernst ervan.

 

Er zijn verschillende onderzoeken die kunnen helpen bij het vaststellen van hartklepproblemen en het bepalen van de beste behandelmethode.
Voorbeelden hiervan zijn:

Elektrocardiografie: met deze eenvoudige test wordt de elektrische activiteit van het hart geregistreerd via elektroden die op de huid worden aangebracht. Het is de meest directe manier om het ritme van het hart te beoordelen. De elektrische impulsen worden in de vorm van patronen op grafiekpapier vastgelegd.

Röntgenopname van de borst: hiermee wordt algemene informatie over de grootte en de vorm van het hart verkregen. Het hart kan groter worden als gevolg van een aandoening aan een hartklep. Dan neemt het een bepaalde vorm aan, afhankelijk van de specifieke aandoening.

Echocardiografie en Doppler-echocardiografie: dit pijnloze onderzoek wordt gebruikt voor routinematige diagnose van afwijkingen aan de hartkleppen. Met behulp van ultrasone apparatuur worden beelden van het kloppende hart gemaakt, waarbij de bloedstroom door het hart kan worden weergegeven en eventuele plaatsen van kleplekkage kunnen worden geïdentificeerd.

Radionuclide-ventriculografie: deze test is een nucleaire scanmethode waarbij een kleine hoeveelheid straling via de bloedbaan in het lichaam wordt geïnjecteerd. De straling wordt in beeld gebracht terwijl de patiënt in rust is en tijdens inspanning, waardoor informatie wordt verkregen over de hartspier en de bloedstroom, en ook over de grootte en de vorm van de hartkamers.

Hartcatheterisatie(CAG): er wordt een catheter via de lies of polsslagader ingebracht om de werking en conditie van het hart, de kleppen en de kransslagaders te bepalen. Dit is de enige test waarbij een nauwkeurige ‘kaart’ van de kransslagaders kan worden verkregen.

Transoesofagale echo: er wordt een sonde in de slokdarm ingebracht waarmee het hart van achteren in beeld wordt gebracht. Deze test kan zowel vóór als tijdens een chirurgische ingreep worden uitgevoerd om de afwijking van de klep in beeld te brengen.

Cardioloog Dambrink van ISALA legt uit hoe de diagnose van aortaklepstenose wordt gesteld